Dyslexie wat is dat?

Mensen met dyslexie hebben moeite met het lezen of schrijven van woorden. Of met beide, dat kan ook. Dyslexie komt door een kleine storing in de hersenen: de koppeling van letters aan klanken en klanken aan letters verloopt niet goed. Vier procent van de Nederlandse kinderen heeft dyslexie. Maar liefst tien procent (inclusief de dyslectici) heeft lees- en/of spellingproblemen.

Het woord dyslexie komt uit het Grieks. ‘Dys’ betekent ‘beperkt’ en ‘lexis’ betekent woord. Dyslexie betekent dan zoiets als ‘moeite hebben met lezen’.

Wie dyslexie heeft, is niet minder intelligent dan iemand zonder dyslexie. Alleen bij het koppelen van letters en klanken werken de hersenen anders dan bij mensen zonder dyslexie. Verder werken de hersenen hetzelfde. Dyslexie kan dus voorkomen bij kinderen met een lage, gemiddelde én hoge intelligentie. Dyslexie kan erfelijk zijn. Soms komt dyslexie voor het eerst in een familie voor.

Dyslectici zien de letters wel goed maar maken in hun hoofd de verkeerde koppeling met een klank. Dit fenomeen wordt het fonologisch tekort genoemd. Bij dyslectici is dit fonologische tekort daarom de voornaamste oorzaak van zijn lees- en schrijfproblemen. Dyslectici worden door de context van de zin soms geholpen tijdens het lezen. Echter bij lange zinnen, slecht opgebouwde teksten moeten dyslectici hun toevlucht nemen tot het raden van woorden. Deze koppelingsproblemen ervaren dyslectici vaak ook bij het leren van muzieknoten of danspassen omdat het bij deze vaardigheden om gelijksoortige koppelingsproblemen gaat.

 

Lees verder…